Navigation Menu+

Het seizoen begint, op naar Zeeland!

Posted on 4 mei, 2017

Koningsdag 2017. Het is fris, de nacht was koud, maar ’s morgens schijnt de zon volop. Samen met de Santa Maria, van onze vrienden Hugo en Marjan, vertrekken we vanuit Eindhoven richting Zeeland. ’s Morgens hebben niet veel haast, want in Tilburg, waar de Koninklijke familie Koningsdag komt vieren, gaan enkele bruggen pas ’s middags weer draaien. Tegen 10:30, na gezellig en zonnig koffiedrinken in onze achterkuip, gaan de trossen los. We zijn weer op weg! Met een oranje wimpel aan de mast, want een beetje koningsgezind zijn we wel 😉

Het is best frisjes op onze eerste vaardag

De route gaat over het Beatrixkanaal en het Wilhelminakanaal naar Oosterhout, voor onze eerste overnachting in het nieuwe seizoen. We willen de haven in, maar helaas: onze kiel steekt te diep om naar binnen te gaan. Gelukkig is er nog een steiger aan de buitenkant waar we wel kunnen liggen. Hugo en Marjan hebben een maaltijd voorbereid, die we gezamenlijk bij ons aan boord nuttigen, met daarna een gezellige borrel-avond.

De volgende dag gaat de route verder over het Markkanaal en rivier de Mark, richting Dintelmond. Nooit eerder hebben we hier gevaren en het moet gezegd: een prachtige route! Veel rustiger dan de route over de Amer en het Hollands Diep. Het riviertje de Mark slingert mooi door het landschap en is diep genoeg voor ons. Het enige obstakel, de spoorbrug bij Zevenbergen, werkt ook mee. Minder dan een half uurtje wachten en we kunnen er door. Zo bereiken we al vroeg in de middag de haven van Dintelmond. Tijd om de mast te prepareren, die de volgende ochtend geplaatst zal worden. Dintelmond heeft daarvoor een uitstekende faciliteit: een ‘mastenladder’ van 17 meter hoog.

Tijdens het plaatsen van de mast op zaterdagmorgen was het prachtig weer, zonder een zuchtje wind. Ideaal voor een dergelijke operatie. Het vastzetten van de voorstag kost, net als vorige jaren, weer de nodige moeite. Komende winter toch maar eens wat aanpassen zodat dit in de toekomst wat makkelijker gaat.

We varen samen met de Santa Maria, van Hugo en Marjan

’s Middags vetrekken we weer als zeilboot, met een koers naar de Krammersluizen. Van zeilen echter nog geen sprake, want er is nauwelijks wind. Onderweg zijn we wat aan het prutsen met log en dieptemeter. Ook Hugo en Marjan die schuin voor ons varen zijn met wat dingetjes bezig. Dan opeens een kreet van Sylvia: “Henk kijkt uit!”. Oeps… bijna een aanvaring met de Santa Maria! En die is ook van staal, dus dat had een aardige bonk kunnen geven. Net op tijd kan ik een aanvaring voorkomen. We zijn weer wakker!

Aangekomen bij de Krammer jachtensluis valt ons op dat er dubbele rode lichten branden. Er ligt al een jacht voor de sluis te wachten. Na het bellen met de sluiswachter blijkt dat de kolk nog een aantal uren gestremd zal zijn vanwege een technische storing. We kunnen eventueel door de beroepssluis, maar ook daar is slechts één kolk beschikbaar en het is druk met grote beroepsvaart. Eerst besluiten we het er toch maar op te wagen, maar aangekomen bij de beroepssluis bedenken we ons. We draaien om en varen naar de haven van Oude Tonge. Wel zo rustig, en de volgende dag hebben we tijd genoeg om in Colijnsplaat te komen.

Het haventje van Oude Tonge

Op zondag staat er, in tegenstelling tot de dag ervoor, een stevige noord-oostelijke wind. Precies de goede richting, want wij varen een westelijke koers over de Oosterschelde. Op alleen de genua halen we een snelheid van ruim 6 knopen, soms zelf 7. En als we met laag water bij de Zeelandbrug komen is de doorvaarthoogte 16.30 meter. Met onze masthoogte van 14,5 meter kunnen we daar ruim onderdoor. Zo bereiken we ’s middags tegen vieren de haven van Colijnsplaat, na een prachtige tocht. Het seizoen is begonnen!

En we liggen weer op onze vertrouwde plek.