Navigation Menu+

Vader en zoon zeilen naar Pin Mill

Posted on 12 jun, 2016

Zeiltocht naar Pin Mill - Dommelaer

Een vader-en-zoon weekend

Eigenlijk zouden we al op donderdag 2 juni vertrekken. Maar de harde wind (6-7 Bft) belette dat. Een dag uitstel en dan de maandag erbij pakken, was een beter plan.

Op vrijdagmorgen vertrekken we uit Colijnsplaat. Eerst naar Zierikzee om brandstoftank te tanken en zeillaarzen voor Tjeerd te kopen. Want natte voeten oplopen en dan de nacht door zeilen is geen optie.
Bij Bouwman Watersport in Zierikzee is e.e.a. snel geregeld en we gaan op weg naar de Roompotsluis. Het is heiig. Na de sluis kijken we achterom en alleen het onderste deel van de zendmast is te zien. De bovenste helft verdwijnt in de laaghangende bewolking. In de hoop dat het verder uit de kust beter zou worden, zeilen we met een lekker windje onder vol tuig verder.

Mistig
Het zicht wordt er dan niet beter op. De avond begint te vallen en hoewel we dicht in de buurt van het eerste windmolenpark zijn, zien we niet veel meer dan een grijze massa. We zijn allebei wat ‘katterig’. Niet echt zeeziek, maar wel continue bewust van het feit dat je een maag hebt.

Het wordt donker. We naderden de ‘shipping lane’. De motor moet bij, omdat de wind steeds meer op kop staat en we deze drukke scheepvaartroute zo snel mogelijk achter ons willen laten. De uren die volgen vergen opperste concentratie om te zien of er eventueel navigatielichten van zeeschepen opduiken.

Geen schip gezien. Na 2 uur varen zijn we de ‘lanes’ gepasseerd en wordt de koers weer ‘bezeild’. Tijd om om de beurt even te gaan liggen en een oogje toe te knijpen.

Vanaf een uur of vier ’s nachts wordt het dan langzaam maar zeker weer licht. Daarbij wordt tevens duidelijk dat het nog steeds heiig is, zeg maar gerust mistig. De relatieve vochtigheid is ruim boven de 100%. Zicht minder dan 500 meter. Alles is nat en klam en het wordt er niet warmer op. Tegen de klok van negenen bereiken we Felixtowe, bij Harwich. Eindelijk weer land in zicht, terwijl we er al vlakbij zijn. Tegen half elf liggen we afgemeerd in de haven van Woolverstone en duiken we te kooi voor een paar uurtjes bijslapen.

En dan… de zon.
12.00 uur Engelse tijd. De wekker gaat en met moeite kruip in uit mijn bed. Buiten: een heel andere wereld. De zon is gaan schijnen en de ‘beauty’ van de River Orwell laat ik als een warme douche over me heen komen. “Kom Tjeerd, opstaan. Douchen en dan naar de Butt & Oyster!”

We beleven een heerlijke middag met enkele koude engelse bieren en een voortreffelijke vismaaltijd. De ultieme beloning voor een koude en natte nacht op zee.

Zondagsvaarders op de Orwell
Die avond wordt het niet laat. De volgende dag weer klaarmaken voor de terugtocht, waarbij we om 12.00 uur de lijnen losmaken voor vertrek. Op deze zonnige zondag is de Orwell het domein van vele engelse zondagsvaarders. Motorbootjes, open zeilbootjes, roeiboten, you name it. Een gezellige drukte op het water en wij zeilen ertussen. Het laatste beetje stroom tegen op weg naar zee. Eenmaal buitengaats wordt duidelijk dat er gereefd moet worden. Een dikke windkracht 5 uit het noordoosten zorgt voor flink wat golfslag voor de kust. Eerst een stuk kruisen, tegen de golven in. Maar de omstandigheden met zon en helder weer maken het aanzienlijk prettiger dan tijdens de heenreis.

We besluiten een stukje af te snijden en tussen de banken door te steken. Even worden de golven hoger als we over het ondiepere stuk varen. Maar alles blijft onder controle en we bereiken weer een bezeilde koers richting de shipping lane. Als we daar aankomen is het nog net niet donker en we zien diverse zeeschepen om ons heen. Zou dat op de heenweg ook het geval zijn geweest…?

Marifoonvermaak
Wat volgt is een mooie heldere nacht, waarbij we de melkweg en ‘vallende’ sterren kunnen zien. We lopen lekker (zo’n 6 knopen gemiddeld) en komen steeds dichterbij de Nederlandse kust. Op een toevallig ingesteld marifoonkanaal horen we dat er een zoekactie gaande is naar een onbekend object op zee. De Marechaussee zoekt stranden af en er stijgt zelfs een vliegtuig van de Koninklijke Marine op om te gaan zoeken. Als we horen dat het op de radar ontdekte object ook een visboeitje kan zijn, schieten we enigszins in de lach. De actie wordt afgeblazen, “alle eenheden op land en op zee kunnen hun activiteit staken’…

We beleven een prachtige zonsopkomst en kunnen alles blijven bezeilen tot bij de Roompotsluis. Nog een stukje motoren over de Oosterschelde naar Colijnsplaat en dan maar weer te kooi voor een paar uurtjes slapen. We did it!

In onderstaande video een impressie van bovenstaand verhaal.