Navigation Menu+

Vakantie 2018: plan was zuidwest, praktijk is zuidoost.

Posted on 11 aug, 2018

Wat een vakantie! Alle weken ongekend mooi weer met alleen maar zon, geen spat regen en heerlijke temperaturen. Soms wat weinig wind, maar ook mooie zeildagen door de dagelijks terugkerende zeewind langs de Engelse kust.

We zijn vanuit Zeeland vertrokken met het idee om weer richting de Solent te gaan, maar door wind en tij hebben we ons plan gewijzigd en zijn we via Ramsgate de Theemsmonding overgestoken naar de Engelse Oostkust met haar mooie rivieren. Ten opzichte van de enigszins ‘mondaine’ Solent is de Oostkust rustiger en vriendelijker. We waren er al tijdens de zomervakantie van 2016 én met de ‘Ramsgate-tocht’ van PZV-Zeezeilen in 2017, maar er zijn nog heel veel plekken die we nooit (of te kort) bezocht hebben. Bovendien hebben we nu een dinghy mét buitenboordmotortje, dus kunnen we altijd vanaf een ankerplek of mooring naar de wal.

River Orwell
Vanuit Ramsgate zijn we eerst naar Harwich gevaren, waar we een nacht bij de Suffolk Yacht Club (Levington) hebben gelegen. Deze haven heeft alle faciliteiten voor de watersport, maar sfeervol is het er niet.

De volgende dag door naar Pin Mill, waar we aan een Mooring lagen van Harry King & Sons. Je ligt hier prachtig, met uitzicht op de Butt & Oyster Pub. De Moorings zijn gratis, men vraagt vriendelijk of je een kleine donatie wilt doen aan de RLNI (Engelse reddingsdienst). Met de dinghy konden we aan wal, voor een biertje en een maaltijd op het zonnige terras van de pub.

Bij Pin Mill liggen twee ‘visitors moorings’ van Harry King & Sons

Na Pin Mill zijn we een middagje in Harwich bij Halfpenny Pier gaan liggen om wat boodschappen te doen. De havenmeester herkende ons nog van het ‘plastic in de schroef‘ incident uit 2016. ’s Avonds zijn we via het sluisje  Shotley Marina binnengevaren, zodat we de walstroom konden gebruiken en watertanken.

Bij Pin Mill ontdekten we een leuke winkel waar je allerlei verse etenswaren kunt kopen.

River Ore & Alde
Vanuit Shotley hebben we koers gezet naar de River Ore and Alde. Even goed rekenen en plannen om ongeveer een uur voor hoogwater de ondiepte in de riviermonding over te komen. We hebben een mooring genomen bij Oreford, een liefelijk vissersplaatsje. Op het marktplein in het dorp vinden we een prachtig winkeltje, waar we diverse verse etenswaren kunnen kopen.

Verder de rivier op komen we aan bij Aldeburgh. Dit typisch Engelse badplaatsje ligt ‘klem’ tussen de rivier en de kust. Een motorsloep van de SailingClub, brengt ons naar de wal en terug en men wil er absoluut geen betaling voor hebben. ’s Middags, als we weer aan boord komen, staat er een sterke ebstroom tegen de zuidwestelijke zeewind, wat zorgt voor stevige golfslag. ’s Avonds, als de wind weer gaat liggen en de stroom is afgenomen, is de rivier weer tot rust gekomen. De volgende ochtend vertrekken we om 07.00 uur om – tegen de stroom in – weer op tijd bij de riviermonding te zijn en terug naar zee te kunnen.

Lowestoft
Wat volgt is een kruisrak naar Lowestoft. ’s Middags neemt de wind behoorlijk toe, tot 4-5 Bft. De golfslag waar we tegenin moeten maakt het zeilen weer tot een uitdaging. Gelukkig hebben we de stroom mee, maar het laatste stuk zetten we de motor bij om de kentering van het tij voor te blijven en Lowestoft zonder tegenstroom te kunnen halen. Lowestoft gebruiken we als ‘tussenstop’ om de volgende dag met gunstig tij naar Southwold te kunnen.

Southwold
We zeilen met een zwak windje van Lowestoft naar Southwold. De zee is heel rustig, ideale omstandigheden om de smalle en ondiepe ingang naar Soutwold in te varen. Goed opletten, dicht langs stuurboord wal varen, daar staat voldoende water. De River Blyth die we een stukje opvaren, met gammele steigertjes langs de oevers, ziet er sfeervol uit. Bootjes op de wal, houten hutjes in de zon, het doet ons een beetje aan de Carieb denken. We roepen de havenmeester op met de marifoon. ‘Just a minute please, I will get you a berth soon”. We tutteren wat rond op de motor. Intussen begint de ebstroom al te lopen. Na een kwartiertje wordt die al zo sterk, dat het veel moeite kost om met de stroom op de kont af te meren. We hebben geluk dat we aan een drijvende steiger mogen liggen, precies voor het havenkantoor. De ‘visitor-berths’ bevinden zich ietsje verderop en zijn niet drijvend, dus dat is wat lastiger liggen door het gelijdeverschil van zo’n drie meter. Even later, als we goed vastliggen,  giert de stroom door de rivier. In de volle eb kun je het manoeuvreren hier wel vergeten!

Southwold is prachtig. Mooie omgeving, leuke pub voor de deur, prachtig badplaatsje en van alles te zien. Met de dinghy varen we de volgende ochtend met de laatste vloedstroom een flink eind de rivier op, om ons daarna weer met ebstroom terug te laten zakken. Onderweg hebben gezelschap van een zeehond, die om ons heen zwemt en nieuwsgierig kijkt wat voor ‘vreemde eend’ hij heeft aangetroffen. Tja, onze dinghy is net groot genoeg voor twee mensen, ziet er vanaf de waterspiegel misschien ook wel een beetje uit als een dikke zeehond.

Als we de volgende dag door Southwold lopen nemen we een biertje bij ‘The Lord Nelson’ pub. Weer onderweg richting de boot komen we langs een plein waar een podium staat opgesteld en men druk aan het soundchecken is. Het blijkt een optreden te zijn van een uitstekende cover-band: ‘The Glamtastics’. We nemen plaats op het grasveld en genieten een uurtje mee van deze vermakelijke band, die allerlei bekende jaren-70 nummers ten gehore brengt, onder andere ‘Suffragette City’ van David Bowie.

River Deben
Vanuit Southwold varen we weer zuidelijk, langs Orford Ness richting de mondig van de River Deben. De wind draait naar Zuidwest en trekt geleidelijk aan. Toch weer een pittig kruisrak! Er varen op dat moment nog een aantal Nederlandse boten vanuit Southwold dezelfde kant op en via de marifoon hebben we af en toe contact met deze kleine vloot. Ongeveer een uur voor hoogwater willen we de Deben op kunnen varen en om dat te halen gaat het laatste uurtje de motor maar weer bij. Altijd weer even spannend om de rivier op te komen, omdat de banken voortdurend verschuiven en de aanloop heel precies is. Ieder jaar wordt er een kaart bijgewerkt en gepubliceerd door John White op http://www.debenestuarypilot.co.uk/. We hebben daar uiteraard een print van en houden bij het opvaren van de rivier ongeveer een halve meter water onder de kiel.

We varen een stuk de rivier op en nemen een mooring bij Ramsholt Quay. Het leukste aan die plek is wel het havenkantoor. De oude havenmeester huist in de kajuit van een half droogliggend vissersbootje.

Het havenkantoor van Ramsholt Quay

De volgende dag gaan we met de vloedstroom mee verder de rivier op en komen we aan in Woodbridge. De uitgebreide jachthaven ‘Tide Mill Yacht Harbour’ kunnen we alleen met hoogwater bereiken. In de haveningang ligt een ‘Sil’ waardoor de haven bij laagwater niet leegloopt.

Haveningang van Tidemill Yacht Harbour in Woodbridge.

Tijdens een wandeling door Woodbridge lopen we even binnen bij een ambachtelijke vioolbouwer. We hebben een leuk gesprek met deze vakman en hij geeft ons nog enkele tips, waardoor we ’s avonds in de pub ‘The Cherry Tree’ belanden voor het avondeten. Weer een leuke plek ontdekt!

Werkplaats van een vioolbouwer in Woodbridge.

Na 2 nachten Woodbridge en een bezoek aan het museum ‘Tide Mill’ (een getijdemolen) gaan de weer stroomafwaarts en ankeren we bij ‘The Rocks’ op de River Deben. Een idyllische plek, waar we even lekker kunnen zwemmen, de waterlijn een poetsbeurt geven en zeehonden in de modder zien liggen.

‘The Rocks’, een mooie beschutte ankerplek op de River Deben.

Zo’n anderhalf uur voor hoogwater varen we weer in de monding van de rivier naar zee. Voortdurend houd ik de dieptemeter in de gaten. Het is even schrikken als die opeens maar 1.90 meter aangeeft. Gelukkig is het nog opkomend water, maar met de golven die hier al staan zou vastlopen niet echt lekker zijn. Pffft… blij als we weer op dieper water zijn. Hadden we die boei waar we dicht langs voeren misschien toch aan de andere kant moeten passeren?

Walton on the nase
De wind is nu Noordwest en we gaan verder zuidelijk, langs Felixtowe en het Harwich Deep Water Channel naar het Walton Channel. We ankeren bij Stone Point, waar je beschut ligt en een mooi strand hebt om met de dinghy aan wal te gaan.

Bij Stone Point in het Walton Channel liggen afgezonken Barges die de kust beschermen.

Tijdens een strandwandeling zien we een stukje plastic liggen en rapen het op. Een paar passen verder weer een stukje. En weer… Binnen no-time hebben we de plastic tas die Sylvia had meegenomen om wat schelpen en drijfhout te verzamelen helemaal vol met plastic troep. Niet allemaal troep, ook een zo goed als nieuw zwembrilletje zit erbij. We hebben een filmpje gemaakt om dit vast te leggen.

Als we de volgende dag verder varen naar Titchmarch Marina en in een box afmeren, ontmoeten we Henk en Heleen van zeiljacht Papillon, die we de de dagen ervoor al een paar keer op het water zijn tegengekomen. Het klikt tussen ons en we trekken gezamenlijk op voor een middag aan het strand van Frinton on Sea. Omdat dit een aantal kilometers van de haven ligt willen we een taxi nemen, maar een vriendelijke engelsman die ook met zijn boot in de haven ligt wil ons heel graag brengen en weet welk strand het mooist is. Zo maken we ook kennis met Jim, die ons uitnodigt voor een wijntje ‘in the evening’.

Het strand van Frinton at Sea

 

Henk en Heleen van zeiljacht Papillon.

 

Jim en Gipsy die op hun boot wonen in Titchmarch Marina.

Het begrip ‘In the evening’ blijkt in engeland wat minder ruim te worden opgevat dan bij ons. Toen we rond een uur of negen ’s avonds bij de boot van Jim aanklopten, bleek het stel al te kooi te liggen. Oeps… ‘Excuse us!”. Maar de volgende dag om vijf uur ’s middags zouden we meer dan welkom zijn. Helaas moest de Papillon de volgende ochtend al vertrekken richting Lowestoft voor de oversteek naar Den Helder. Maar wij bleven nog een nachtje, dus de volgende dag om vijf uur waren we present. Het werk een gezellige borrel met deze bijzonder vriendelijke mensen, die de hele zomer op hun boot in de haven wonen en geen meter zeilen. Wéér een paar vrienden erbij. Zo werd ons verblijf in Titchmarch Marina een heel gezellig sociaal gebeuren.

Oversteek naar Nederland
Intussen hebben we ons voorbereid op de oversteek terug naar Nederland. Dinghy schoongemaakt en opgeruimd, boodschappen gedaan en een pan eten gemaakt en de weerkaarten op Meteomanager gecheckt. Aan de 2-daagse meteocursus, die we begin van het jaar met PZV Zeezeilen hebben gevolgd,  hebben we heel veel plezier beleefd. Ook voor de terugtocht, waarbij we te maken hadden met een weersverandering door diverse passerende fronten, hebben we met behulp van de weerkaarten een goede planning kunnen maken. Maar als gevolg van de zeegang hebben we de pan met bami die in de koelkast klaarstond pas genuttigd toen we de volgende ochtend weer in Colijnsplaat waren. Aan droge biscuit hadden we onderweg genoeg…

Hieronder een korte filmimpressie van de terugtocht.

Met heel veel plezier kijken we terug op deze prachtige vakantie, waarbij het mooie zomerweer natuurlijk heel goed meewerkte. De East Coast Rivers zijn een schitterend vaargebied, waar ongelooflijk veel te ontdekken valt. We zullen hier ongetwijfeld vaker terugkomen!